zondag 15 april 2012

1,2,3,4,5,6!

Mijn grote kleine jongen is alweer 6 jaar. Ongelooflijk hoe snel deze jaren voorbij zijn gevlogen. Rond zijn verjaardag realiseer ik me elk jaar hoe dankbaar we moeten zijn en dat ben ik ook echt. 6 jaar geleden kregen we de schrik van ons leven, na een fantastische zwangerschap gehad te hebben ging het toch bijna allemaal mis. Dat gevoel, die onmacht zal ik nooit vergeten. Als ik dan kijk als hij lekker ligt te slapen dan ben ik op dat soort dagen nog ietsjes blijer dat we niet 1 maar 2 gezonde kinderen hebben.

Wat waren het spannende weken. Om te vieren dat onze jongens jarig waren zijn we de vrijdag ervoor lekker met z'n vieren naar de Efteling geweest. Wat een fantastische dag! De zon scheen volop, jassen lagen in de auto en het was uitzonderlijk rustig. We hebben alle attracties kunnen doen en gewoon lekker relaxed poffertjes gegeten. Het was super.
Die donderdag erop was de verjaardag van Julian. Bastiaan was zo trots op zijn kleine broertje en begon 's ochtends ook gezellig mee te zingen bij Julians bedje. Bastiaan ging natuurlijk gewoon naar school en kwam tussen de middag wel gezellig thuis eten. Opa en oma kwamen ook gezellig mee eten en dus was er zelfs tussen de middag een klein feestje. Die zaterdag vierden we het grote feest. 2 Verjaardagen op 1 dag. Het was heel leuk en wat zijn de jongens verwend! Ongelooflijk. Allemaal weer bedankt!

Op zijn echte verjaardag was zijn kinderfeestje. Eerst mocht hij op school uitdelen en 's middags renden hier 19 kinderen rond. We hadden een springkussen gehuurd en een disco! Bastiaan wist niets van het springkussen en dat koppie toen hij dat ding in de tuin zag staan was onbetaalbaar. Later kwam oom Erwin met de leukste kinderdisco ooit! (www.djshow.nl) Alle kinderen genoten en iedereen heeft een petje gewonnen, iedereen deed heel goed mee. Het was echt een geslaagd feest. Daarna heerlijk aan geschoven bij opa en oma want we konden geen stap meer zetten.

Nu zijn alle feest dingen weer opgeruimd en hebben we gezorgd voor rust in huis. Dat was wel even nodig na deze spannende weken. Het gewone leven is weer begonnen. Bastiaan is nog steeds zijn vreselijk lieve zelf. Zo lief als grote broer en als zoon. Hij maakt nu zulke leuke en bijdehante opmerkingen. We lachen veel om en met hem!

Geen opmerkingen: