donderdag 15 maart 2012

Sprookjes bestaan



Vorige week zijn Bastiaan en ik op pad geweest met zijn vriendin Suzan en haar moeder.
We gingen op avontuur. Tenminste zo voelde het. Samen hebben we de straten van Amsterdam onveilig gemaakt.
We zijn naar de film " De sprookjesboom" geweest. De film was leuk voor de kinderen maar ook zeker voor ons. Tussen Bastiaan en Suzan stond een grote doos met popcorn en wij zagen 2 stralende koppies.
De auto stond tot grote hilariteit van de kinderen boven op een dak geparkeerd. Om daar te komen moesten we met een autolift. Dat was wel spectaculair moet ik zeggen. Eenmaal boven konden de mama's even genieten van het uitzicht over de stad.
We hebben genoten van de stad maar toen gauw weer terug naar ons dorp.

maandag 12 maart 2012

Ik heb eigenlijk altijd de neiging om een nieuw stukje te beginnen met de woorden : wat vliegt de tijd. Alweer 6 weken geleden dat ik mijn laatste stukje op de site heb neer gepend. Time flies when you are having fun.
Het is een heerlijk mannetje. Het lezen gaat nog steeds goed. Hij leest steeds beter en de woorden worden steeds moeilijker.

Verder vertelt hij aan iedereen die het horen wil, nu ik erover na denk ook aan mensen die het niet horen willen, dat hij in badje vier zit. Voor de mensen die geen idee hebben waar dit over gaat : met zwemles zit hij in het laatste badje voordat hij mag afzwemmen.
Hij is ontzettend trots en wij natuurlijk ook. Over een paar maandjes is het zwemdiploma dus binnen!

Marcel was een paar weken geleden voor 1 week naar Amerika. Samen met Bastiaan ging ik naar Schiphol om Marcel weg te brengen. We gingen even mee naar binnen en toen papa aan het inchecken was zag ik zijn koppie betrekken. Mama, ik wil eigenlijk helemaal niet dat papa weggaat. Snel daarna volgde de tranen en dat werden er in rap tempo een heleboel.
Het afscheid was even moeilijk en terwijl wij wegliepen vertelde hij dat hij papa zo zou missen en vandaag even bij mij wilde blijven en niet naar judo. Ok, eerst maar eens naar de auto en richting huis gaan. In de auto was hij nog steeds verdrietig maar naarmate de rit vorderde ging het steeds beter. Eenmaal in het dorp reed ik niet gelijk naar huis maar richting de judoles.
Mama, waarom rijd je die kant op?
we gaan toch naar judo les?
Oh, maar ik wilde toch niet?
Ok, als jij echt niet wil dat niet maar volgens mij gaat het wel weer goed toch?
Oja, je hebt gelijk.

Verder heb ik hem eigenlijk niet gehoord over dat hij Marcel mistte. We hadden afgesproken dat we zouden doen alsof Marcel steeds heel vroeg naar zijn werk moest en pas laat huis was. We hebben ook echt een leuke week gehad. De dag dat Marcel weg ging zijn we met oom Sidney naar de MAC geweest. De rest van de week hebben we gezellig samen gegeten met opa en oma, oom Sidney en tante Lott en zijn we lekker uit eten geweest. Verder mocht oma hem elke avond naar bed brengen en heeft hij lekker gespeeld dus de week vloog voorbij. Toen Marcel terug kwam zijn we met z'n 3en naar Schiphol gegaan. Bastiaan had een mooi spandoek en een prachtige lach op zijn gezicht. Papa werd weer helemaal plat gekust en besprongen door de blijde broers.

Bastiaan heeft ook zijn rapport mee gekregen. Hij had de cito toetsen heel erg goed gedaan. Verder stond er dat hij erg goed vooruit gaat dus wij mogen weer niet klagen :D.