zondag 13 februari 2011

Rapport(eren)


Bastiaan heeft vrijdag zijn rapport mee gekregen. Er stonden dingen in zoals dat hij graag praat in de kring, hij is erg enthousiast en spontaan, de citotoets heeft hij boven gemiddeld gedaan (hoogste score, trotse ouders!) maar ook dat hij zijn naam kan schrijven! Pardon?? Een paar dagen geleden heb ik nog met Bastiaan geoefend en eerlijk gezegd bakte hij er niets van. Ik geloofde het dus niet helemaal en vroeg me af of de juf dit niet bij het verkeerde kindje heeft opgeschreven. Ik ging de proef op de som nemen. Bastiaan, kom eens bij mama. Kan jij je naam schrijven? Ja! Dus ik heb hem een papiertje en potlood gegeven en voilĂ , daar stond het : BASTIAAN! Echt geweldig. Hij heeft me daarvoor dus waarschijnlijk gewoon in de maling zitten nemen.
Bij het naar bed brengen zingen wij altijd ; Ik ga slapen in ben moe. Doe mijn beide oogjes toe, Here houdt ook deze nacht over Bastiaan de wacht. Daarna zingen we hem nog een keer maar dan houden papa en mama de wacht.
Als oma Bastiaan op bed legt dan duurt dat vaak een stuk langer omdat oma ook de liedjes zingt maar dan iedereen apart. Papa, mama, opa, oma, Sidney, Vera, Wouter kortom, een hoop mensen. Gisteren was dat echter niet genoeg. Oma, nu iedereen uit Mijdrecht en dus zingt oma ... iedereen uit Mijdrecht houdt deze nacht maar oma wordt gelijk afgekapt. Nee oma, iedereen apart.

2 Avonden ervoor legde ik hem op bed en wilde hij graag ook papa en mama apart horen in het liedje. Dus ik zei dat ik dat wel een keertje wilde doen, 1 keertje! De volgende avond zong ik dus weer over papa en mama en gelijk hoorde ik Mamatje, mamatje, ik heb het je toch anders geleerd.

Een paar dagen geleden zei Bastiaan opeens: Mama kijk, dit is mijn arm-knie! (wijzend naar zijn elleboog)

We zijn gisteren heerlijk wezen bowlen. Bastiaan had geen idee wat we gingen doen. Hij dacht dat we naar opa en oma gingen. Maar ik liep naar de auto. Mama, wat doe je? Oh ik heb geen zin om te lopen, ik ga lekker met de auto. Wij zitten allemaal in de auto en Marcel rijdt de "verkeerde" kant op. Huh, gaan we naar oom Sidney? En zo ging het even door. Toen hij eenmaal door had dat we gingen bowlen glunderde hij. We gingen met z'n allen bowlen en Bastiaan was super enthousiast de hele tijd en was door het dolle heen als iemand een strike of spare gooide.
Daarna gingen we lekker eten bij opa en oma en mocht oma hem op bed leggen. Een heerlijke dag dus en niet alleen voor ons mannetje.

Geen opmerkingen: