zondag 31 januari 2010

Papa is er weer!

We hebben de afgelopen week weer overleefd. Marcel was weer voor zijn werk naar Amerika en dus moesten Bastiaan en ik het met z'n 2tjes redden. Nou ja, met z'n 2tjes niet echt want we hadden een hele drukke week.
Zondag in de ochtend Marcel weg gebracht. Daarna lekker lui gedaan thuis samen en eind van de middag naar opa en oma gelopen. Daar konden we mee eten. De volgende dag kwam Reinout op visite. Bastiaan was door het dolle heen en vroeg steeds wanneer hij nou kwam. Ik had verteld dat als de wijzers van de klok boven staan dat Reinout hier zou zijn. Het was 10 voor 12 en Bastiaan zei om de seconde ; ze staan al bijna boven he?! Dan duren 10 minuten nog best lang haha. Gelukkig had hij geen vertraging.
Hij heeft heerlijk gespeeld en gek gedaan met Reinout. Die bleef ook slapen dus dubbel feest dat hij hem de volgende morgen weer zou zien! Hij ging dinsdag gewoon naar school maar hij vond het heel leuk om weggebracht en opgehaald te worden door zijn neef. Toen Bastiaan uit school kwam hebben we oma opgehaald en zijn we naar Den Haag gereden naar Opa B om even op viste te gaan en zo konden we Reinout mooi even thuis brengen.
Eind van de middag kwamen we weer bij opa en oma waar we mochten eten en Bastiaan mocht daar zelfs slapen. Hij had dus een top dag. De volgende dag gingen we shoppen en donderdag naar Naarden om Marcels verjaardagskado op te halen.
Vrijdag weer naar school natuurlijk en zaterdag mochten we alweer naar Schiphol toe!
Het was dus een drukke week met als hoogtepunt dat we papa weer op mochten halen. De avond ervoor was wel een lastig avondje. Bastiaan vond dat papa lang genoeg was weg geweest en huilde vreselijk dat hij naar papa toe wilde. Zo zielig en mijn hart brak. Helaas moest hij toch echt nog een nachtje geduld hebben. Het leuke van het ophalen van Marcel blijft die koppies. Bastiaan stond te springen voor het raam en Marcel straalde ook omdat hij zijn mannetje weer zag.
Bastiaan zag Marcel door de deuren komen en vloog er gelijk op af. Dan smelt je toch gewoon... ook de mensen om mijn heen trouwens. Ik hoorde een hoop oe's en aah's.

dinsdag 19 januari 2010

stoere kerel!

Afgelopen week zijn Bastiaan en ik samen naar de tandarts geweest. Vorige keer was hij ziek en weigerde meneer dus zijn mond open te doen. Nu was oma mee en van te voren waren we al aan het oefenen geweest door zijn tandjes te tellen en met een lepeltje in zijn mond te kijken. Enigszins zenuwachtig kwamen we daar binnen want als hij nu maar wel zijn mond open doet!! Meneer kwam binnen, begon een heel verhaal tegen de tandarts. Daarna liep hij op de stoel af en sprong erop! Hij mocht op het knopje drukken zodat de stoel naar achteren ging. Hij vond het prachtig!
De tandarts vroeg of hij mee wilde kijken in het spiegeltje maar het antwoord van Bastiaan was; Ga jij mijn tandjes maar even tellen! De tandarts kwam niet meer bij om dit kleine bijdehandje!
Hij heeft mij ook nog lekker voor schut gezet daar. Ik was die ochtend bezig geweest met de keuken, alles eruit en schoonmaken en dan er weer in. Zegt hij dus tegen de tandarts ; mama moet de keuken even opruimen want het is nu een puinhoop! Heel fijn schat. Hij mocht bij de tandarts gelijk in dienst komen als knopjesdrukker en de baan heeft hij ook aangenomen. De volgende dag vroeg hij of we nu naar zijn werk konden. Helaas moest ik hem uit de droom helpen want er was gewoon school.
Zaterdag gingen we naar de kapper. Hij mocht mee naar dezelfde kapper als opa en papa altijd gaan. Helemaal stoer natuurlijk. De kapper heeft hij helemaal om zijn vinger weten te winden. Die vond hem en zijn praatjes ook weer zo leuk!

Zondag zijn we gaan zwemmen in Kikkerfort. Bastiaan is dan echt een vis in het water. Hij draaide zich nu zelf op zijn rug en begon te spartelen met die beentjes en daar ging meneer als een volleerd zwemmer , nou ja, wel eentje met zwembandjes om maar toch. Verder lekker gek gedaan en papa was steeds een haai die ons kwam pakken. Vol spanning gingen we ons dan verstoppen tot de haai weer kwam. Na het zwemmen moeten er natuurlijk patatjes gegeten worden. Bastiaan viel toen nogal lomp en had over zijn hele shirt heen sate saus. Heel fijn... wat een vieze derrie is dat zeg. Gelukkig konden we gelijk naar huis lekker schone kleren aan trekken.

Liefs

donderdag 14 januari 2010

Let it snow...

Brrr, wat is het koud nu hier in Nederland. Temperaturen van onder nul zijn we hier duidelijk niet meer gewend. Ik zeker niet, bah wat een kou. Bastiaan heeft er gelukkig ook niet bijzonder veel mee alhoewel hij natuurlijk wel graag even in de sneeuw speelt en met papa het ijs op gaat. Vorige week heeft hij weer geschaatst maar dit keer op "echt" ijs. Gewoon hier voor de deur! Na een half uurtje had meneer er genoeg van en kwamen ze weer naar binnen.
Het sneeuwballen gooien heeft hij al goed onder de knie trouwens! Ik bracht hem dinsdag naar school en ondertussen bekogelde hij mij met sneeuw en een lol dat hij had!

Bastiaan heeft vorige week mee geholpen met de babykleertjes uitzoeken. Alles was natuurlijk te klein en dat vond hij reuze interessant want hij is al groot en de baby straks heel klein. We hebben geprobeerd om een petje van toen weer op te zetten, schoentje aan te doen en een handschoen. We moesten erg lachen en daarna heb ik nog harder gelachen. Bastiaan ging weer een baby broekje aan passen. Over zijn eigen broek heen maar het broekje ging toch zowaar aan! Hij wilde zich niet laten kennen en trok de broek tot net onder zijn billen en riep gewoon heel hard ; NEEEE past niet!! Laat hij nou niet gezien hebben dat dat zijn eigen (wel iets te kleine) pyjama broek is!

Gisteren zijn we samen nog lekker even in bad geweest. Ik werd weer helemaal nat gespoten en hij lachen natuurlijk. Nadat ik eruit was en weer helemaal klaar vroeg ik aan Bastiaan of hij even het putje open kon doen. Zijn antwoord ; Nee, ik heb nu even geen tijd. Echt zo lachen.
Vanmorgen kwam hij aanlopen met een doekje tussen zijn (blote) billen. Hij is echt een clowntje!

Liefs