donderdag 16 oktober 2008

Ik ben 2 en val heel erg mee!


Bastiaan is alweer 2.5 jaar en dus een peuter. Door veel moeders een gevreesde leeftijd, zo ook hier. In boeken, tijdschriften en internet lees je dat kinderen van 2 nooit luisteren, schreeuwen, in de supermarkt gaan liggen en keihard huilen en nog meer horror scenario's. Maar hier valt het me nog erg mee, misschien juich ik wel te vroeg maar zolang het ons bespaart blijft ben ik blij!
Bastiaan test ons natuurlijk wel eens uit maar na een correctie van ons is het goed. Hij geeft nog altijd veel kusjes en knuffels dus daar kan ik ook niet over klagen :-)

Inmiddels hebben we ook de APK weer achter de rug. Op het consultatie bureau waren ze heel tevreden over hem. Hij moest weer blokjes stapelen en ander ongein maar meneer vond het allemaal prima en deed braaf wat er van hem gevraagd werd. Als hij 3 is mogen (of was het moeten?) we weer. Ongelooflijk dat hij over een paar maandjes alweer 3 wordt! Eerst hebben we nog wat andere dingen voor de boeg zoals Sinterklaas en Kerst en natuurlijk onze Disney tripjes.

Op school doet Bastiaan steeds enthousiaster mee. Toen de school net weer begonnen was na de zomer vakantie was ik een ochtendje hulp mama. Na het buiten spelen gingen de kinderen een liedje zingen en dansen om al het zand af te schudden. Bastiaan stond iedereen gewoon uit te lachen! Toen ik 6 weken weer kwam helpen, als invaller voor juf Irma, stond Bastiaan ook heel enthousiast mee te doen. Er werd lekker gedanst en mee gezongen. Nu is het herfst vakantie en telt Bastiaan de dagen tot hij weer naar school mag. Iets wat hij overigens niet van zijn papa en mama heeft moet ik helaas bekennen.

Nu is het herfstvakantie hebben we genoeg leuke dingen gedaan en nog voor de boeg.
Maandag hadden Marcel en ik een drukke dag, we hadden eindelijk de oplevering van ons huis in Almere, een maand te laat maar goed, en daarna "moesten" wij naar Arnhem om te winkelen, terrasjes te pakken, uit eten te gaan en naar het concert van Marco Borsato. Heel vervelend ;) Bastiaan mocht dus lekker een dagje bij opa en oma spelen en slapen. Toen ik hem dinsdag op kwam halen was hij druk aan het spelen. We gingen gelijk door om bij Wouter te spelen, zijn vriendje van school. Het was erg gezellig en de mannen wilden geen afscheid nemen.
Ook woensdag was het feest wat toen kwam zijn vriendje Dylan spelen. Ook nu hebben de mannen zich heel goed vermaakt. Vandaag is opa jarig en gaan we lekker een stukje taart halen. Zaterdag naar Nienke want die word ook alweer 2! Genoeg te doen dus naast het genieten van ons gezinnetje!